Gerçekle Yüzleşmek

Trabzonspor deplasmanında kaybedilen puanlar, sadece bir mağlubiyet değil; Galatasaray’ın oyun aklına ve değişen gerçekliğe dair net bir uyarıydı.

Maçı izlerken görüntü netti: Bir tarafta kenetlenmiş bir takım, diğer tarafta eldeki puan farkını hovardaca harcayan bir takım.

Trabzonspor sahaya net bir planla çıktı. Temaslı oynadı, tempoyu yükseltti, oyunu iki yönlü oynadı. Galatasaray ise bu tempoya karşılık vermekte zorlandı. Özellikle merkezde yaşanan kopukluk, maçın kaderini belirledi.

Galatasaray topa sahip oldu ama oyuna hükmedemedi. Trabzonspor ise daha az topla daha fazla tehdit üretti.

İlk 20 dakikada Galatasaray oyunu kontrol etti ancak yön veremedi. Üretilmeyen pozisyonlar, oyunun dengesini değiştirdi. Çünkü bu seviyede baskının karşılığı gol değilse, rakip mutlaka oyuna ortak olur.

Victor Osimhen’in yokluğu burada belirleyiciydi. Galatasaray sadece bir golcüsünü değil, hücum aklını da kaybetmiş göründü.

Trabzonspor ise planına sadık kaldı. Geçiş oyunuyla net fırsatlar buldu, zayıf halkayı hedef aldı. İsmail Jakobs’un kanadı üzerinden kurulan baskı, maçın kırılma noktalarından biri oldu.

İkinci yarıda Galatasaray golle geri döndü ancak duran toplar bir kez daha sorun yarattı. Bu alanda etkili olan Trabzonspor, bir kafa golüyle maçı bitirdi.

Ve tüm bu tablonun merkezinde daha büyük bir gerçek var:
Mauro Icardi artık oyunu kuran değil, tamamlayan bir oyuncu. Ancak Okan Buruk onu hâlâ eski rolünde kullanmaya çalışıyor. Bu da sahada bir uyumsuzluk yaratıyor.

Bu puan kaybıyla birlikte kredi büyük ölçüde tükendi. Galatasaray hâlâ avantajlı konumda olabilir; ancak artık hata yapma lüksü kalmadı.

Son olarak bir not: Uğurcan Çakır’a yönelik tribün tavrını doğru bulmak mümkün değil. Uğurcan, bu kulübe sadece sahada değil, ayrılık sürecinde bile değer katmış bir isim. Bu tür tepkiler, futbolun ruhuna da kulüp hafızasına da yakışmaz.

Çünkü şampiyonluk yarışında bir noktadan sonra puan değil, gerçek kaybedilir.