Galatasaray ilk maçta aldığı galibiyetle üç gollük avantajı cebine koydu. Skor tabelası umut verici, tribünler gururlu, oyuncular özgüvenli. Ancak Avrupa kupalarında asıl sınav, kazandığınız maçtan sonra başlar. Çünkü iki ayaklı eleme turlarında ilk 90 dakika yalnızca bir önsözdür.
İlk karşılaşmanın ikinci yarısında sahaya çıkan Galatasaray, modern futbolun gerektirdiği her şeyi doğru yaptı: Önde baskı, dar alan presi, hızlı geri kazanım ve kolektif hareket. Rakibini adeta nefessiz bıraktı. O bölümde oyun aklı ile enerji birleşti; sonuç da kaçınılmaz oldu.
Ne var ki aynı maçın ilk yarısı bize başka bir gerçeği de hatırlattı. Karşınızda sıradan bir ekip yok. Juventus Avrupa’nın hafızası güçlü kulüplerinden biri. Son 15 sezonun 14’ünde Şampiyonlar Ligi’nde boy gösteren, iki final oynayan bir organizasyondan söz ediyoruz. Bu tür takımlar, bir anlık konsantrasyon kaybını affetmez. Nitekim ilk maçta Galatasaray’ın tamamlanamayan atak dönüşlerinde verdiği boşluklar, Juventus’un en sevdiği senaryoydu ve skor da o geçişlerden geldi.
“La Vecchia Signora”nın geleneği, sabır ve taktik disiplin üzerine kurulu. Teknik direktörleri Luciano Spalletti, kıta futbolunda plan sadakatinin simgelerinden. Torino’da tempoyu düşürüp oyunu satranç tahtasına çevirmek isteyeceklerdir. Galatasaray’ın tuzağa düşmemesi için en kritik unsur, duygularını değil oyunu yönetmesi olacak.
Rövanşta sarı-kırmızılıların yapması gereken şey, avantajı savunmak değil; oyunu doğru oynamak. Gereksiz geri yaslanmak Juventus’u cesaretlendirir. Kontrolsüz hücum ise geçiş savunmasında risk doğurur. Çözüm; kompakt yapı, bilinçli pres ve topa sahip olarak savunma.
Unutulmamalı: Avrupa’da turlar coşkuyla değil, soğukkanlılıkla geçilir. Galatasaray ikinci yarıdaki diriliğini Torino’ya taşıyabilirse, yalnızca bir turu değil, özgüven eşiğini de aşar. Ama zafer sarhoşluğu en tehlikeli rakiptir.
Avantaj büyük. Ancak Avrupa’da hiçbir skor, disiplinin yerini tutmaz. Torino’da kazanılacak şey yalnızca bir rövanş değil; karakterin teyididir.

YORUMLAR