Tarihin devlet zoruyla yazılması, medeniyetlerin silah gücüyle inşa edilmeleri mümkün değildir.
Batı karşısında hiçbir eziklik duygusuna kapılmadan, tarihe büyük bir özgüvenle, bakan Yahya Kemal, Türk milletinin tarihini, Malazgirt savaşıyla başlatır. Türklerin kültürü, sanatı, dili ve edebiyatı, bin yıllık bir süreçte, Anadolu toprağında yoğrulmuştur. Selçuklular Türklerin tarihine giriş, Osmanlılar da yükseliş dönemidir.
Osmanlı tarihini gün ışığına çıkarmadan, Avrupa tarihi ayrıntılı olarak yazılmaz. Osmanlı milletlerinin tarihi, aynı zamanda Avrupa milletlerinin tarihidir. Balkanlar ve Kafkaslarda, Müslümanlık Türklükle, Türklük de Osmanlılıkla bütünleşmiştir. Nasıl İslam’ın doğuşu ve yükselişi mucizevi olmuşsa, Osmanlıların başlangıcı ve gelişmesi de mucizevi olmuştur. Osmanlı Devleti bir ırkın değil, bir medeniyetin devletidir.
Ömrünü Akdeniz’in tarihini araştırmaya adayan, Fernand Braudel’in vurguladığı gibi, Osmanlılar Doğu Avrupa’ya, Balkan milletlerinin dört elle sarıldıkları, yeni bir ekonomik, siyasal ve kültürel yapı götürmüşlerdir. Bu yüzden Türkler 1354 yılında ayak bastıkları, Avrupa topraklarındaki varlıklarını, yüzyıllarca sürdürmüşlerdir. Osmanlı Devleti’nin uzun ömürlü olması, ordularının gücünden değil, “Her milletin kültürü kendine” diyen, millet sisteminden kaynaklanır.
Anadolu’da yoğrulan Osmanlı insanının, düşünce derinliği Kâtip Çelebi’den, gönül zenginliği Yunus’tan, Peygamber sevgisi Süleyman Çelebi’den, şiir ustalığı Şeyh Galip’ten, mimarideki büyüklüğü Sinan’dan, musiki duyarlığı Itri’den, tarih sevgisi Naima’dan, coğrafya tutkusu Evliya Çelebi’den, adil yönetimi Kanuni’den, fetih coşkusu Fatih’ten gelmektedir.
Osmanlılar Yavuz gibi, dünyayı bir medeniyete çok, iki medeniyete az görmüşlerdir. Medeniyetlerin savaşmaktan daha çok, yarışmak zorunda olduğu bir dünyada, bütün ülkelerin Akdeniz dünyasının, son büyük İslam devleti Osmanlı tarihinden, bütün ülkelerin yararlanacağı, zengin bir adil yönetim birikim vardır. Osmanlı devleti farklı ırk ve inançtan, çok sayıda milletin oluşturduğu, bir şemsiye devlettir.
Osmanlılık bir futbol takımı gibi, her oyuncunun hem ayrı, hem de takımın bir üyesi olarak, birlikte oynanan bir takım oyunu, birlikte yaşatılan bir ortaklık kültürüdür.
Medeniyetler yarışının, medeniyetler savaşına dönüştüğü bir dünyada, dünyanın önde gelen ülkeleri, ya barışa giden bir yol bulacaklar, ya da savaşa giden yolda devam edeceklerdir. Barışa giden yolun sırları, Akdeniz’in kutsal kültüründedir.
Medeniyetler medeniyetini bulanlar, dünyanın barış kenti Kudüs’ü, İbrahim milletinin başkenti olarak görenler, dünyada hangi şehir senin, hangi şehir benim olacak, diye birbirleriyle savaşmazlar.

YORUMLAR