Günümüzde her kavram için, bir gün ya da bir gece tahsis ediliyor. Neredeyse yılın bütün günleri hususileştirilmiş durumda. Bu durumdan şikayetçi değiliz elbet. Daha da fazla olsun. Bunlar, hayatın yeknesaklığına anlam katan, küçük ama önemli değerlerdir.
Bir de bu önemli gün ve haftaların dışında, zaman zaman ihtiyaçve isteğe bağlı düzenlenen gün ve geceler var: Mesela bir Sıra gecesi vardır: türküler söylenir, gazeller okunur. Mesela bir âşıklar gecesi vardır bazı kahvelerin ayaklar verilir, atışmalar yapılır. 
O kadar çok özel gece var ki, saymakla bitmez. İşte bu gecelerden biri de ‘Şiir Geceleri’dir. 
Şiir geceleri, şairin ve şiirin pazarlandığı bir gönül pazarıdır. Şiirler birer çağlayan gibi akar şairlerin yüreğinden. Kimi şiirler vardır ilk mısrasında alır sizi, götürür uzaklara. Kimi şiirler vardır, son mısrasında bir volkan gibi patlar ve siz altında kalırsınız alevi ve hamuru sevgi olan lavların. 
Bazı şairler vardır, duruşu şiir gibi. Okumaz onlar okunur. Okundukça büyür, okundukça köklenir gönüllerde.
Bazı şairler vardır, olgun başak gibi… Eğilmezseniz önünde, göremezsiniz, diz çökmezseniz anlayamazsınız onları.
Bazı şairler vardır koruk gibi… Acı söyler, yakar, ekşi bir tat bırakır damaklarda.
Bazı şairler de vardır, zehir gibi… Okunmaz onlar, dinlenmez onlar… Ölüm kusan makineler gibidirler. 
İşte şiir gecelerinde bunlar vardır tezgâhta… Neyi beğenirsen, hangisi sana yakınsa onu alırsın…
Kimse sizi zorlamaz.  Sadece ortam hazırlanır, akustik ayar yapılır mekâna. Alttan müzik verilir destek kuvvetinden… Sonra bir yolculuk başlar uzaklara. Gönül kanatlanır, beden kalır belki yerinde. Rehber şiirdir, kaptan şairdir bu yolculukta. Zaman zaman duraklar vardır ve bu duraklarda kaptan değişir. Kimi kaptanlar daha yukarı çıkarır, kimi kaptanlar aşağı indirir gönül yolcularını.  
Sarsar sizi, kimi şairler. Ne zaman susacak dersiniz için için. Mideniz ağrır, şairin yüzüne bakamazsınız… Susar, rahatlarsınız, onun adına da üzülürsünüz. 
Bazen ‘bitmesin bu hal’ dersiniz, ağlarsınız, yanınızdaki bir mendil uzatır utanırsınız…
Gönülden alkışlarınızla şaire kuvvet verirsiniz kimi zaman.
Beklediğiniz biri vardır mutlaka, şairler ya da yorumcular arasında… Acaba ne zaman sıra ona gelecek dersiniz. Onun hatırına diğerlerine katlanırsınız. O çıkar pür dikkat dinlersiniz, yüreğiniz pır pır eder, o bitirinceye kadar. O yerine geçer ve siz artık yoksunuzdur yolculuğun devamında…
Hiçarzu edilmez konuşmalar. Düz konuşmalar, bir hançer gibi saplanır şiirlerin kalbine…
Şiir gecesinin ruhuna aykırıdır nutuklar, sloganlar, siyasi girizgahlar.
Takdimler, taltifler, teşekkürler bile gölge düşürür şiir iklimine…
Sadece şiir olmalıdır o gece… Mümkünse müzik bile en aza indirilmeli ve sadece sözün sihirli gücü ile devam edilmeli yolculuğa.
Bir de kapı gıcırtısı, çocuk sesi, son yılların belası, telefon sesi gelmemeli kulaklara. Şairin ve şiir dostlarının keyfini bozar bu tür unsurlar.
Sadece bunlar mı bozar şiir atmosferinin iklimini? Ya o, arada gezmeler, girip çıkmalar asayişi düzenleyen kolluk kuvvetleri, göz yoran ışıklar, fotoğraf, video çekme yarışları bozuk, parazitli ses cihazları yok mu… Onlar da koparır insanı şiirden ve şairden.
Şiirden koptunuz mu artık, orada bulunmak bir işkenceye döner sizin için…
O yüzden şiir gecelerini düzenleyenler bu ayrıntılara çok dikkat etmeliler. Amacınız bir şiir ziyafeti çekmekse, şiirler ve şairler kadar hatta daha da fazla mekân önemlidir. Birçok şair bilirim ki, her önüne gelen mekânda şiir okumaz. Şiir okumak için özel mekanları vardır onların.
Şiir dinlemek de bir sanattır. Her insan şiir dinleyemez. Dinlemek için, hele hele zevk almak için, bir alt yapı, bir birikim gerekir. Türkü, şarkı dinler gibi dinlenmez şiir. O yüzden şiir gecelerine davet ettiğiniz insanların kültürel alt yapısı çok önemlidir. Siz, öyle mükemmel şairler çağırırsınız, hiçanlaşılmaz, hiçbeğenilmez ya da öyle şairler çağırırsınız, olabildiğince sığ bulunur. Onun içindir ki, dinleyici kitlesi ile şair ve şiirler arasında bir uyumluluk olmalıdır. Ortak bir bağ kurulmalıdır. Okuyan da dinleyen de aynı dili konuşmalıdır.
İdeal bir şiir gecesi hem şairin hem şiir dostlarının azami gönül huzuru ile doldukları ve birlikte kanatlandıkları gecelerdir.
Şiir geceleri çok daha sık düzenlenmelidir. Bu iş, her kurum ya da kuruluşun görevidir. Bir toplum ruh eğitimini ancak bu yollarla tamamlayabilir.
Geceniz şiir olsun efendim.

YORUMLAR